امید و آینه

واژه ها می چکند از آسمان ذهنم حرف به حرف باران حرف رقص حروف و ناگهان رود شعر جاری میشود زلال و سپید تا شاید عطش کودکی تشنه را در کویر جهان خاموش کند ....

بگذار باران بیاید مهربان و یکدست و با عطری از پائیز فراموش کن که پائیز زخمی است رها کن که عشقی ندارد مثل من که تلخ یاد گرفته ام که او تنهارفت که او نبود که باشد رها باش و حتی رهاتر از نسیمxa0 و آسمان نه شادی نه غم نه تنهایی ادامه دارد این روز ها را تکرار کن و تو بی نهایت میشویxa0 و متبرک شفاف تر ازxa0 مهتاب حتی بدون خورشید و تمام آنچه که هست و نیست نگاه کن دستی به تو اشاره می کند ......

به ستاره ها / آسمان / رویاxa0xa0xa0 سلام می دهم فرقی نمی کند سقوط می کنمxa0 از این پائین تا خود آسمان هفتم ... آینه بدون تصویر فرقی نمی کندهنوز دوستش دارم ... ...