امید و آینه

واژه ها می چکند از آسمان ذهنم حرف به حرف باران حرف رقص حروف و ناگهان رود شعر جاری میشود زلال و سپید تا شاید عطش کودکی تشنه را در کویر جهان خاموش کند ....

می چکم از سرشاخه عشق قطره قطره سرخ و زخمی xa0تا مرحمی شود نوازش مهربان گیسوان شما xa0بر این سرگردان هفت کوچه تنها می چرخمxa0 و می گردم حالا دیگر زمینی نیستم ....

به ستاره ها / آسمان / رویاxa0xa0xa0 سلام می دهم فرقی نمی کند سقوط می کنمxa0 از این پائین تا خود آسمان هفتم ... آینه بدون تصویر فرقی نمی کندهنوز دوستش دارم ... ...