امید و آینه

روزهای خوب که مجروح شدند روزهای مظلوم که آسمانی شدند روزهای جوان که سوختند روزهای عشق که سراب شدند و اما چراغ حسرتی تا هیچ روشن است ......

بگذار باران بیاید مهربان و یکدست و با عطری از پائیز فراموش کن که پائیز زخمی است رها کن که عشقی ندارد مثل من که تلخ یاد گرفته ام که او تنهارفت که او نبود که باشد رها باش و حتی رهاتر از نسیمxa0 و آسمان نه شادی نه غم نه تنهایی ادامه دارد این روز ها را تکرار کن و تو بی نهایت میشویxa0 و متبرک شفاف تر ازxa0 مهتاب حتی بدون خورشید و تمام آنچه که هست و نیست نگاه کن دستی به تو اشاره می کند ......

می چکم از سرشاخه عشق قطره قطره سرخ و زخمی xa0تا مرحمی شود نوازش مهربان گیسوان شما xa0بر این سرگردان هفت کوچه تنها می چرخمxa0 و می گردم حالا دیگر زمینی نیستم ....

همیشه باران نیست که از آسمان می آید گاهی بلورهای سرخ قلبی هم شاید حتی در ظهر آخرین روزهایxa0 تابستان صادق...

فرقی نمی کند xa0 آفتاب / یا که دردxa0 بهارxa0xa0 / یا که تنهاییxa0xa0xa0 می گذارم رنگی شود آسمان دلم / حتی با مداد رنگی .. ...

آی عاشق از کدامین کوچه عبور کرده ای که اینچنین به عطر بهشت آغشته ای ؟ xa0...